Mensen hebben zo van die vaste gewoontes. Zo ben ik het gewend om elke dag even met mijn moedertje aan de telefoon te praten over van alles dat ons bezig houdt. Zo ook vandaag, dacht ik....
Ik stond al met de hoorn in mijn handen, toen ik ineens bedacht dat die truttebol er helemaal niet is.
Zij zit namelijk met met To, vader en zus in Amerika. Dat was dus even balen.
Maar goed, vanmorgen kwam er zomaar iets moois uit de oven zwemmen, namelijk deze visjes. Zijn ze niet schattig.